Հ. Շիրազ «Մարգարիտն ու փրփուրը»

8084938

Ծովի երեսն է փրփուրը ելնում, փայլփլում մի պահ, իբր մարգարիտ, մինչ մարգարիտը խորքում է լինում: Խորից է ծնվում գանձը ճշմարիտ: Բայց այսպես խոսեց փրփուրն այդ մասին. — Ինչո՞ւ տեղ չունես ծովի երեսին, թե մարգարիտ ես… Էլ ի՞նչ մարգարիտ, ես եմ մայր ծովի գանձը ճշմարիտ, որ միշտ ջրերի երեսն եմ ելնում, ու ես եմ փայլում, կյանքը վայելում…. Բայց իր վայելքը երկար չտևեց: Մի քամի ելավ, փրփուրը ցրվեց, հետքն էլ չմնաց ծովի երեսին… Մինչ մարգարիտը, երբ խորքից հանվեց, ձեռքե-ձեռք խլվեց, գանձ է, գանձ, ասին: Ահա’ մայր ծովի միակ փառքը մեծ: …Մարդիկ կան, որոնք փրփուրի նման միշտ կյանքի ծովի երեսն են ելնում, բայց խորքում որքա՜ն Մարգարիտներ կան, որոնց փառքը դեռ փրփուրն է խլում:

Об авторе Քրիստինե Շահբազյան

Մի փոքր իմ մասին. Ծնվել եմ 1984 թ. օգոստոսի 2-ին : Ավարտել եմ Երևանի թիվ 100 միջնակարգ դպրոցը: 2001-2005թթ սովորել եմ ԵՊՀ-ի բանասիրական ֆակուլտետում, ապա ուսումս շարունակել նույն բաժնի մագիստրատուրայում: Այժմ աշխատում եմ "Մխիթար Սեբաստացի" կրթահամալիրում: Դասավանդում եմ մայրենի Գեղարվեստի կրտսեր 4-5-րդ դասարաններում:
Запись опубликована в рубрике Առակներ. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s